Terug naar Geschiedenis

Harmonie ‘De Plicht’

De eerste officiële opdracht van de Werkersharmonie “De Plicht” is tijdens de 1-mei-stoet in 1904. Daarmee is de ‘toon’ gezet en het doel van de harmonie bepaald: met het organiseren van concerten en feesten in alle BWP-lokalen moet de harmonie het (muziek)kunstgevoel bij de leden ontwikkelen en aanmoedigen. De harmonie is ook het uithangbord van het socialisme in de strijd van de partij voor een menswaardiger bestaan van de plaatselijke bevolking en de werknemers in het bijzonder.
De eerste wereldoorlog verplicht de harmonie bijna van nul te herbeginnen. Met nog amper 15 leden legt “De Plicht” dankzij de Stedelijke Muziekschool vooral de nadruk op het opleiden van de jeugd. Zo worden de fundamenten voor een kwalitatief betere harmonie gelegd.
Dankzij jaren van muzikaal hoogtij met memorabele cantaten op de Grote Markt in 1922, 1926 en 1931 krijgt de harmonie een provinciale onderscheiding en wordt in de Eerste Divisie Hogere Graad opgenomen. “De Plicht” telt bijna honderd spelende leden en beleeft een ontzettend ‘harmonieuze’ tijd.
Na de twee wereldoorlog krabbelt de dappere harmonie voor een tweede keer overeind. Nadat den Duits alle instrumenten in beslag nam en het rijkgevulde archief nagenoeg helemaal vernietigde, verliest het ‘plichtbewuste’ bestuur en muziekkorps geenszins de moed. Meer zelfs: de auditie voor de Provinciale Commissie voor Muziek opent de poort naar de fameuze Eerste Afdeling.
In 1954 viert Harmonie “De Plicht” haar 50-jarig bestaan. Een nieuw succesvol tijdperk onder de muzikale leiding van Jean Coffyn breekt aan.
In 1966 promoveert de harmonie naar de afdeling Uitmuntendheid dankzij meesterlijke uitvoeringen van Scheffer en Schoemaker. Hiermee breekt een tweede gouden periode aan waarbij “De Plicht” het jaar daarop meteen naar de Ereafdeling doorstoot.
The sky is the limit: 70 jaar na oprichting kent de harmonie “De Plicht” een absoluut topjaar. Het korps dwingt promotie naar de superieure afdeling af. Dat is meteen de hoogste speelklasse voor liefhebbersharmonieën en fanfares. Op het nationaal concerttornooi in Antwerpen neemt het voor een tweede maal (na 1967) een gouden plak mee naar Menen. Ook radio en televisie maken kennis met de harmonie. Voor het eerst beschikt de harmonie over de nodige fondsen om alle muzikanten uniform uit te dossen.
Naar aanleiding van het 75-jarig bestaan verrassen creatieve muzikanten van de harmonie vriend en vijand tijdens het feest met het optreden van een jazzy gelegenheidsbigband: de Modern Big Band.
In 1985 kent de harmonie een dipje met de degradatie naar de Ereafdeling en het afscheid wegens ziekte van dirigent Marc Commeyne. Eric Gryson krijgt iedereen weer op dezelfde golflengte na deze flinke opdoffer. Ondertussen verovert de Modern Big Band – uitgegroeid tot een volwaardige bigband – de jazzharten in Vlaanderen, Henegouwen en Noord-Frankrijk.
Bij het 85-jarig bestaan van de harmonie, krijgen de muzikanten een nieuwe outfit.
Begin jaren ’90 staat het korps op straat, na het definitieve faillissement van de coöperatieve. Via een kort verblijf op het Atheneum aan het Vander Merschplein vinden de muzikanten uiteindelijke onderdak in het Oc ’t Ghelandt. Het jaar daarop slaagt “De Plicht” erin zich te handhaven in Ereafdeling.
In het begin van de 21ste eeuw, bevestigt de harmonie zijn uitmuntendheid op het Provinciaal Muziektornooi. Zo krijgt het eeuwfeest alvast een waardige start. Ook de Modern Big Band zit niet stil: die heeft al meer dan 150 optredens achter de rug. Na 25 jaar geven zeven anciens samen met elf jonge talenten keer op keer het beste van zichzelf.